اگه بچه داشتم سعی میکنم اونقدی بهش فشار نیارم که هر روز به خودکشی فکر کنه و تنها دلیل زنده بودنشو ترس و بیعرضگی خودش بدونه.بعد میشینم فکر میکنم ببینم من به عنوان کسی که خوبی بچمو میخوام اصن درست بوده که فشاری بهش بیارم یا نه. بعد میشینم باهاش صحبت میکنم ببینم اصن شاید بدون این همه اذیت و آزارم درست شد. اصن شاید یه چیزی کم داشت که از یه جای دیگش بیرون زده بود. هروقت خواستم اذیتش کنم یاد این روزای زندگی نحس خودم میافتم. بعد یادم میاد که نباید اذیتش کنم نباید پافشاری کنم. یادم میاد که اگه یه روز دیگه دوسم نداشته باشه حرفم یه قرونم براش ارزش نداره.یادم میاد همه چیزایی که ریز به ریز سرم اومد...راستی. من ایمانم به حرفام کامله. شما چی؟ :))+ نوشته شده در دوشنبه نهم بهمن ۱۳۹۶ساعت 22:34  توسط khamoOosh
|
برچسب:
نویسنده: آریا هاشمی
تاريخ: جمعه
20 بهمن
1396 ساعت: 18:23